Wynalezienie roweru wydaje się tak naturalne, że aż trudno uwierzyć, iż miało to miejsce niewiele ponad 150 lat temu. Około roku 1816 Niemiec, Karl Friedrich von Drais, skonstruował rower biegowy. Urządzenie to miało dwa koła i żeby wprawić je w ruch, trzeba było odpychać się od ziemi nogami. W 1839 roku angielski wynalazca, Kirk Patrick Macmillan, zbudował pierwszy rower napędzany pedałami. Rower Macmillana zaopatrzony był w korbę, łączącą tylne koło z pedałami. Francuscy wytwórcy powozów, Ernest i Pierre Michaux skonstruowali podobny pojazd w 1861 roku. Stworzony przez nich model również posiadał pedały, przytwierdzone bezpośrednio do przedniego koła.

Żaden z tych rowerów nie zyskał jednak popularności. Problem stanowiło to, że jedno naciśnięcie pedału obracało koło tylko raz. Pedałowanie było więc wyczerpującym zajęciem. Należało bowiem powiększyć przednie koła. Wówczas naciśnięcie spowodowałoby przemieszczenie roweru o znacznie większy odcinek drogi. Tak było z welocypedem, wyprodukowanym przez angielskiego fabrykanta, Jamesa Starleya, w 1870 roku. I chociaż pojazd ten był niestabilny i trudno go było zatrzymać, stał się jednak bardzo popularny. Jeszcze większe uznanie zyskał "bezpieczny rower" Starleya, zbudowany w 1885 roku. Był to pierwszy pojazd z napędem łańcuchowym. Poruszał się lekko, przy nieznacznym wysiłku, a jego mniejsze koła były bardziej stabilne. Od tego czasu sprzedaż rowerów liczona jest w milionach sztuk.

Pomysł napędu łańcuchowego zilustrowany został przez Leonarda da Vinci w jego dziennikach ze szkicami z XV wieku. System ten zainstalowano w rowerze dopiero w roku 1885.

Powrót do spisu