Pierwsi rolnicy orali ziemię za pomocą zwyczajnego kija albo motyki. Później rzucali w glebę ziarno i modlili się o dobre plony. Ale jakieś 5500 lat temu w Mezopotamii i Egipcie zaczęto używać nowego przyrządu do orania - pługu. Najwcześniejsze urządzenia tego typu sporządzone były z kawałka drewna w kształcie litery Y. Dolny drąg ostrzono, górne zaś stanowiły dwa uchwyty. Kiedy do pługa dołączono liny i zaprzężono doń wołu, dolny drąg stanowiący lemiesz żłobił w ziemi wąską, płytką bruzdę. Rolnik kontrolował orkę za pomocą uchwytów. W suchych, piaszczystych glebach Egiptu i zachodniej Azji te pierwowzory dzisiejszych pługów spisywały się dobrze i przyczyniły się do znacznego zwiększenia plonów. Większe dostawy żywności doprowadziły do wzrostu populacji, a co za tym idzie, znaczenia miast Egiptu i Mezopotamii. W roku 3000 p.n.e. rolnicy usprawnili swoje pługi przez dodanie do lemiesza ukośnego elementu, który służył do odkładania skiby.

Dawne pługi były bardziej efektywne na glebach lekkich niż na wilgotnych, ciężkich ziemiach północnej Europy. Europejscy rolnicy musieli poczekać na cięższe - metalowe pługi, które rozpowszechniły się w XI wieku.

Drewniany pług zaprzężony w woły nadal znajduje zastosowanie w wielu rejonach świata, szczególnie w miejscach, gdzie ziemia jest lekka i piaszczysta.

Powrót do spisu