Aż do 1830 roku ubrania szyto wyłącznie ręcznie, za pomocą igły i nici. Kiedy więc francuski krawiec, Barthelemy Thimonnier, zaprojektował w owym roku maszynę mającą ułatwić mu szycie, był bardzo podekscytowany. Spodziewał się, że wynalazek uczyni go zamożnym człowiekiem. Uważał bowiem, że będzie mógł produkować odzież znacznie szybciej i łatwiej niż ktokolwiek inny. W 1831 roku założył w Paryżu pracownię krawiecką i zaczął szyć mundury dla wojska. Na początku wszystko układało się pomyślnie. I chociaż wykonane przeważnie z drewna urządzenia były raczej nieporęczne, wyposażone zostały jednak w większość funkcji nowoczesnej maszyny do szycia. Wkrótce inni producenci odzieży usłyszeli o sukcesie Thimonniera. Obawiali się, że nowe urządzenia pozbawią ich pracy. Zniszczyli więc jego warsztat. Pomysłowy krawiec zdołał wprawdzie ujść z życiem, musiał jednak opuścić Paryż. W późniejszych latach udoskonalał swoją maszynę, uzyskując kolejne patenty, nigdy jednak nie zarobił na swoim wynalazku dużych pieniędzy i kiedy umierał w 1857 roku, był ubogim człowiekiem. Skonstruowanie maszyny do szycia przypadło w udziale amerykańskim wynalazcom, takim jak Walter Hunt i Elias Howe. Obaj zbudowali duże urządzenia przeznaczone do pracy w fabrykach odzieży. Konstruktorem pierwszej maszyny do szycia, przeznaczonej do użytku domowego, był Isaac Merrit Singer z Massachusetts.

Maszyny Singera bardzo szybko zyskały popularność i w niedługim czasie można je było spotkać w całej Ameryce.
Maszyny Singera odniosły sukces, ponieważ jego firma potrafiła utrzymywać koszty produkcji na niskim poziomie. Spółka była jednym z pionierów masowej produkcji urządzeń technicznych. W roku 1930 maszyny Singera - napędzane zarówno ręcznie, jak i elektrycznie - sprzedawane były na całym świecie.

Powrót do spisu