Inżynier Wojciech Kołłątaj zrekonstruował stosowaną przez starożytnych Egipcjan metodę budowy piramid. Zgadza się ona z opisami pozostawionymi przez Herodota.

     Nie wiadomo było dotąd, w jaki sposób powstały najstarsze piramidy egipskie w Gizie. Nie zachowały się żadne teksty ani reliefy czy malowidła z tej epoki, które mogłyby wyjaśnić zagadkę.

     Dopiero dwa tysiące lat później (w V wieku p.n.e.) grecki historyk Herodot w następujący sposób opisywał budowę piramidy Cheopsa: "Zbudowano tę piramidę w taki sposób: po zrobieniu pierwszego odstępu dźwigali resztę kamieni w górę machinami, które sporządzili z krótkich drewien, unosząc głazy z ziemi na pierwszy rząd odstępów. Ilekroć kamień wydostał się na ten rząd, kładziono go na inną machinę, która stała na innym rzędzie stopni, a z tego wyciągano go za pomocą tej innej machiny na drugi rząd. Najwyższa część piramidy naprzód została ukończona, następnie wykonali przylegające do niej części, wreszcie wykończyli przyziemne i najniższe części".

     Inżynier Wojciech Kołłątaj - który w Egipcie pracował trzydzieści lat - jest zdania, że piramidy można było wznieść stosunkowo niewielkim wysiłkiem i przy niezbyt wielkiej liczbie robotników.

     Wystarczyła waga - podnośnik z desek. Na jednym jej końcu kładziono kamienny blok, przywiązany linami do górnego stopnia piramidy, na drugim - pojemnik na piasek. Odpowiednia ilość piasku przeważała podnośnik, kamień był unoszony w górę i zwalał się na wyższy stopień.

     W przeciwieństwie do innych badaczy Kołłątaj twierdzi, że Egipcjanie mogli rozpoczynać budowę piramidy od zewnątrz i kierować się ku środkowi. Ponieważ zewnętrzny płaszcz piramidy powstawał równocześnie ze wznoszonymi ścianami, łatwo było kontrolować prawidłowe wykonanie zewnętrznych ścian. To rozwiązanie zagadki piramid jest jak dotąd jedynym, które dobrze zgadza się z opisem Herodota.
Powrót do spisu