Dzięki klejowi utwardzanemu światłem można łączyć mikroskopijne elementy, a nawet zmieniać właściwości ich powierzchni - poinformowano na światowej konferencji nanotechnologicznej w Columbus, Ohio (23-26 września).

     Zespół Jamesa Lee, profesora chemii z Ohio State University wypróbował różne techniki uszczelniania połączeń miniaturowych części - spawanie, klejenie a nawet taśmę dwustronnie klejącą. Najlepsze rezultaty dawały kleje, ale zatykały maleńkie kanaliki, którymi w przypadku miniaturowych urządzeń medycznych dostarczane są leki. W końcu naukowcy zastosowali dostępny w handlu klej, który utwardza się pod wpływem promieniowania ultrafioletowego. Klej zwany HEMA (hydroksyetylometakrylat) jest często stosowany w stomatologii.

     W małym kawałku plastiku (wielkości zapałki) wykonano kanalik o średnicy ludzkiego włosa (100 mikrometrów). Na jego obu końcach znajdowały się zbiorniczki. "Urządzenie" składało się z podstawy z kanalikiem oraz pokrywki. Kanalik przykryto wieczkiem i wypełniono HEMA, a następnie "przedmuchano" azotem. Klej pokrył wnętrze kanalika cienką warstwą nie zalepiając go. Następnie naświetlono całe urządzenie ultrafioletem i płynny klej przekształcił się w twarde tworzywo sztuczne.

     Próba szczelności połączenia wypadła pomyślnie. Co więcej, warstewka kleju wygładziła wszelkie ostre krawędzie i ułatwiła przepływ cieczy (na przykład leków) poprzez miniaturowy kanalik. Zależnie od domieszek do kleju, warstewka może być łatwiej lub trudniej zwilżana przez wodę, wiązać określone białka, a nawet przewodzić światło i prąd elektryczny.

     Nanotechnologia uchodzi za technologię przyszłości. Uczeni snują wizje miniaturowych robotów przeprowadzających operacje wewnątrz ludzkiego ciała i całych fabryk, mieszczących się na łebku szpilki.

     Duże znaczenie mogą mieć tworzywa sztuczne. Na przykład naukowcy z uniwersytetu w Osace metodą dwufotonowej fotopolimeryzacji potrafią "rzeźbić" laserem trójwymiarowe obiekty ze specjalnego plastiku - z rozdzielczością 120 nanometrów.

Powrót do spisu