Komety są jak koty -powiedział kiedyś słynny odkrywca komet David Levy. - Mają ogony i robią dokładnie to, na co mają ochotę." Nieprzewidywalność tych międzyplanetarnych wędrowców pokazała tym razem sonda kosmiczna Ulysses. 1 maja 1996 roku ten statek kosmiczny do obserwacji Słońca, okrążający je w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny orbity Ziemi, przeleciał przez obłok plazmy o składzie zupełnie niepodobnym do składu materii wypływającej ze Słońca. Astronomowie nie byli w stanie pojąć, co się właściwie stało, do czasu, gdy zespół kierowany przez Gerainta H. Jonesa z Imperiał College w Londynie zdał sobie sprawę, że obłok leżał na linii prowadzącej do Komety Hyakutake, znajdującej się jakieś 550 min km stamtąd. To oznacza, że ogon naładowanych cząstek z Hyakutake ma długość prawie czterokrotnie większą od odległości Ziemia-Słońce i siedem razy większą, niż pokazywały to fotografie. Co więcej, ogon ten mógł się utrzymywać nawet na większych odległościach, być może do najdalszych krańców Układu Słonecznego - wbrew przewidywaniom, że ogony ulegają szybkiemu rozproszeniu. Odkrycie to, przedstawione w Nature z 6 kwietnia br., otwiera również nowe możliwości wykrywania komet i zbierania ich materii.

Powrót do spisu