WIĘKSZYCH JUŻ NIE MA: galaktyki tworzą gromady, gromady - supergromady, które z kolei wchodzą w skład "ścian" będących częścią... niczego. Widoczne na tej mapie ściany ze 106 tyś. galaktyk nie należą już do żadnego większego obiektu.

Przyjęło się uważać, że kosmolodzy zajmują się obiektami niewyobrażalnie wielkimi (Wszechświatem) lub niewyobrażalnie małymi (cząstkami). Jednak jednym z największych wyzwań, przed jakimi dziś stają, jest zbadanie, co dzieje się tam, gdzie materia przechodzi od stanu silnej niejednorodności (pogrupowania na małych skalach) do niemal całkowitej jednorodności na dużych skalach. Prowadzone obecnie badania, mające na celu stworzenie map rozkładu galaktyk, pozwoliły dostrzec to przejście: pojawia się ono na skalach około 300 min lat świetlnych.
Gęstość materii uśredniona po obszarach o takich właśnie rozmiarach jest równa średniej gęstości materii w całym Wszechświecie. Odkrycia tego dokonano za pomocą katalogu 2dF podającego przesunięcia ku czerwieni galaktyk w polu szerokości dwóch stopni. W kompletnym katalogu mają się znaleźć położenia 250 tyś. galaktyk z dwóch wycinków nieba, z których każdy będzie miał rozwartość 75°, grubość 8-15° i głębokość 4 mld lat świetlnych - nawiasem mówiąc dwa razy większą niż w najlepszym dotychczas katalogu. Grupa badawcza pod kierunkiem Matthew Collessa z Australian National University i Johna A. Peacocka z University of Edinburgh, zajmująca się katalogiem, przedstawiła rezultaty swoich prac na czerwcowym spotkaniu American Astronomical Society. George Musser

Powrót do spisu