W podlodowcowych oceanach Europy, jednego z satelitów Jowisza, mimo braku światła koniecznego dla zaistnienia fotosyntezy, mogą panować warunki dostatecznie korzystne dla pojawienia się życia - donosi najnowsze "Science".

     Dzięki badaniom wystrzelonej w 1989 r. sondy Galileo wiadomo, że lodowe satelity Jowisza - Europa, Ganimedes i Kalisto - zawierają słone oceany ukryte pod pokrywą lodu. Sonda, która w styczniu 2000 r. przelatywała po raz drugi nad Europą, zarejestrowała zmiany pola magnetycznego zachodzące na tym satelicie Jowisza.

     Typ zmian pola magnetycznego zarejestrowany przez pracujący na pokładzie Galileo magnetometr, wskazywał, że księżyc jest otoczony warstwą substancji o właściwościach przewodzenia prądu elektrycznego, takiej jak na przykład słony ocean. Ocean ten najprawdopodobniej znajduje się w górnej warstwie księżyca, obejmującej około 100 km głębokości.

     Wiadomo, że woda stanowi środowisko korzystne dla rozwoju życia. Życie jednak dla powstania i rozwoju wymaga również energii. Światło słoneczne nie przedostaje się przez kilometry lodu, zatem w przypadku braku energii słonecznej służyć może energia chemiczna, pochodząca z najbliższego otoczenia.

     Pozostaje pytanie, czy wobec niemożności zaistnienia fotosyntezy, ocean Europy potrafi zapewnić dostateczną ilość utleniaczy mogących dostarczyć energii dla powstania życia - zastanawiają się na łamach najnowszego "Science" Christopher F. Chyba z i Kevin P. Hand z Uniwersytetu Stanforda.

     Naukowcy, rozważając możliwe niefotosyntetyczne źródła tlenu na Europie oraz kwestię ich dostatecznej ilości dla podtrzymania rozwoju biomasy w podpowierzchniowym oceanie, twierdzą, że utleniacze mogą powstawać na powierzchni Europy przez radiolizę, czyli bombardowanie powierzchni satelity naładowanymi elektrycznie cząstkami, przyspieszanymi w polu magnetycznym Jowisza, które następnie dostają się do niższych warstw w wyniku uderzeń meteorytów. Źródłem tlenu może być także rozpad izotopów potasu w lodowej pokrywie.

     Dzięki tym procesom mogą powstać cząsteczki H2O2, O2 oraz wodór, który w większej części ucieka w przestrzeń kosmiczną.

     Pozostaje jeszcze kwestia ilości węgla. Nie wiadomo bowiem dokładnie, ile go jest na Europie. Wedle jednej teorii Europa formowała się z chmury gazów otaczających Jowisza, przez co nie posiada węgla. Inne teorie formowania się Europy, traktują satelitę Jowisza jako bogaty w węgiel meteoryt.

     Ilość odpowiednich pierwiastków powstających w ten sposób może być wystarczająca dla wyłonienia się i podtrzymania życia - konkludują autorzy.
Powrót do spisu